Nep Pokémon kaarten herkennen: dit zijn de signalen

Naarmate Pokémonkaarten meer waard zijn geworden, is ook het aanbod aan namaak toegenomen. Sommige nepkaarten zijn op het eerste gezicht overtuigend, maar er zijn een paar checks die je zelf kunt uitvoeren zonder speciale apparatuur. We lopen de bruikbaarste langs.

De lichttest: de snelste eerste check

Houd de kaart voor een felle lichtbron, zoals de zaklamp van je telefoon. Een echte Pokémonkaart heeft een dunne, donkere laag in het midden van de kaart, tussen de voor- en achterkant, die je als een donkere rand langs de zijkant ziet zodra je hem tegen het licht houdt. Bij een nepkaart ontbreekt die laag meestal, waardoor licht er makkelijker doorheen schijnt of de kaart in zijn geheel oplicht. Deze test kost een paar seconden en vraagt niets anders dan een telefoon, wat hem meteen de handigste stap maakt om als eerste te proberen.

Kleur en print: de achterkant en het lettertype

De achterkant van een Engelstalige Pokémonkaart heeft een vaste, herkenbare tint blauw met een precieze Poké Ball-illustratie in het midden. Bij een nepkaart valt die kleur vaak net verkeerd uit: te donker, te fel, of met een tint die meer naar turkoois of marineblauw trekt. Let bij twijfel ook op de Poké Ball zelf; een wazige of onscherpe rand rond dat symbool is een teken dat de druk niet klopt. Hetzelfde geldt voor de tekst op de voorkant: bij een echte kaart is zelfs de kleinste tekst scherp leesbaar, terwijl namaak vaak net iets te dik, te dun of ongelijkmatig gespatieerd overkomt zodra je goed inzoomt.

Let op bij vintage kaarten: door jarenlange opslag kan de achterkant van een oudere, echte kaart wat verkleuren of vergelen, wat niet hetzelfde is als een verkeerde drukkleur. Deze Pinsir uit Jungle laat zien hoe een oude, authentieke kaart er in de praktijk uitziet, met sporen van leeftijd die iets anders zijn dan een verkeerde print.

Holo-patroon: let op de structuur, niet alleen de glans

Een holografische kaart heeft een gestructureerd patroon dat verandert als je de kaart kantelt, zoals een starburst-patroon bij oudere sets of een fijner cosmos-achtig patroon bij recentere sets. Bij een nepkaart oogt die glinstering vaak plat of juist overdreven uniform, alsof het hele oppervlak in één keer gelijkmatig glimt in plaats van een patroon te laten zien met echte diepte. Dit gaat overigens over echtheid, niet over zeldzaamheid: hoe reverse holo en special illustration rares er precies uitzien, hebben we uitgelegd in ons artikel over zeldzame kaarten herkennen. Deze Dragonite V uit de Pokémon GO-set toont hoe een holo-patroon er bij een authentieke, modernere kaart uitziet.

Gevoel: dik, dun, stijf of slap

Een echte kaart voelt stevig maar buigzaam aan en veert vanzelf terug naar plat na een lichte buiging. Nepkaarten vallen vaak op omdat ze merkbaar dunner en slapper aanvoelen, of juist te stijf en dik. Een exact getal in millimeters is hierbij lastig hard te maken, want de bronnen die we checkten spreken elkaar tegen over de precieze dikte van een originele kaart. Vertrouw daarom liever op een vergelijking naast een kaart waarvan je de echtheid al zeker weet, dan op een enkel getal.

De signalen samengevat

Wat een betrouwbare verkoper wel en niet oplost

Kopen bij een verkoper die je vertrouwt, zoals we bespraken in ons artikel over betrouwbaar kopen, verkleint het risico flink, maar sluit het niet helemaal uit. Ook een eerlijke verkoper kan onbewust een nepkaart in zijn voorraad hebben zitten, gekocht via een tussenpartij zonder dat hij het zelf doorhad. Wil je volledige zekerheid, dan is een gegradeerde kaart een optie: gradingbedrijven zoals PSA en CGC checken de echtheid van een kaart altijd als eerste stap, zoals we uitlegden in ons artikel over graden, voordat er een cijfer aan gekoppeld wordt.

Bij onze eigen kaarten controleren we elk exemplaar zelf voordat het in de shop komt. Twijfel je over een kaart die je al hebt, of wil je die juist verkopen? Bekijk hoe verkopen aan ons werkt.